sevmekle geri gelmiyor gidenler
geride kalanlari sevseler bile
tutunmuslar kacan bir dal parcasina
dut agacinin koluyla yukselmisler
su engin yokluga.
siyah beyaz, gri tonlu
tozlanmis, gun gunes altinda sararmis
gelin, torun elinde buzulup kalmis
biblolarin, vazolarin arkasinda atilmis
konusmaz fotograflari,
sikayetsiz halen gulumser.
kibardir nede olsa,
gecmisin hanfendileri.
bazen gunun sakin bir vaktinde
oturduklari o sakin koseden
bana seslenirler mi acaba?
konusurlar mi arkamdan,
dedikodulari var midir?
arkalarindaki perdeye ruzgar vurmus
fotografci kaslarini cok koyu boyamis
gozleri simsek gibi cakmis
aglamadan hayatin manzarasini yillarca seyretmis.
ozledim simdi, su bos oturdugum ogleden sonra vaktinde
bes cayi ictigimiz o cocukluk keyif gunlerini
pasta, kurabiye kosusturmasini
cocuklugumun yasli teyzelerini,
seslensem acaba yanima gelirler mi?
Emin Saglamer
