Bes cayi degil, gece yarisi su zaman
elinde dedikodu dergisi, murekkebi
terinden icmis akiyor avucundan.
dalgin gozlerinle ne ariyorsun?
soguk kis aksaminda balkondan kime bakiyorsun?
perde aralarinda umutlarin mi kaldi abla?
narin ellerin hayretten acilmis agzini
ortmeye yetmedi mi yoksa?
Pencerede ne dusunuyorsun abla,
onu mu dusunuyorsun?
Belkide sokaktan gecen her cenazeye baktikca
icinde umut yukseliyordur,
dunyadan bir pislik daha kalkti diye.
ama neden oyle diyorsun abla?
olenin sucu ne?
geceleri hep ayni ruyadan korkuyorum,
uyansam bile yatagimda kipirdamadan yatiyor
ruya karakterlerinin odayi terketmesini bekliyorum
nefesimi tutuyor, geldiginde senin sicak teninde
tek telkinimi buluyorum.
Abla ellerini ver, guzel ellerini ver
yaslansalarda benim bu eller.
Abla bak gozume, sadece ben bilirim
senin kucuk muzik kutunun yerini,
o caldigin dantelleri,
parmagindaki sahipsiz yuzugun sahibini.
Tozlansin diyorsun, tozlansin
hatta ceyizini guveler alsin
bir ruzgarda ucsun ortuleri
hazirsak beslegimiz kini
gormeye, acilsin gozumuz
acilsin.
Emin Saglamer